پنجم : بسيار كشيدن مدّ الف [ 1 ] خواه مدّ متّصل و خواه مدّ منفصل . امّا آن شش امر كه در خواندن فاتحه و سوره به‌فعل آوردن آن حرام است : اوّل : آمين گفتن بعد از خواندن فاتحه [ 2 ] . دوم : سورهء طويل خواندن [ 3 ] در نماز كه موجب آن شود كه بعضى از افعال واجبى نماز در خارج وقت واقع شود . سوم : سوره‌اى از سوره‌هاى عزايم خواندن ، و سوره‌هاى عزايم [ 4 ] قبل از اين به‌تفصيل مذكور شد « 1 » . چهارم : خواندن فاتحه يا سوره به‌طريق تحرير و نفس و صورت [ 5 ] . پنجم : عدول نمودن [ 6 ] از سوره به سورهء ديگر بعد از خواندن نصف سوره اوّل نه قبل از آن ، مگر عدول كردن از سورهء « اخلاص » يا سورهء « قُلْ يا ايُّهَا الْكافرون » كه آن مطلقاً حرام است خواه عدول قبل از خواندن نصف باشد و خواه بعد از آن ، الّا عدول

--> [ 1 ] احوط نكشيدن مدّ الف است بسيار . ( تويسركانى ) [ 2 ] على الاحوط . ( تويسركانى ) [ 3 ] على الاحوط . ( خراسانى ) [ 4 ] در چيزهائى كه حرام است بر جنب ، گفته شد . ( مازندرانى ) [ 5 ] على الاحوط . ( تويسركانى ) * عبارت خالى از عيب نيست ، شايد چنين باشد : تحرير نفس و صوت و مراد آوازه خوانى باشد . ( دهكردى ، مازندرانى ) * اين عبارت خالى از غلط نيست . ( صدر ) * اين عبارت بنا به تحقيقى كه بعد از مقابله نسخ صحيحه به عمل آمده است اين طور است چهارم : خواندن فاتحه و يا سوره به طريق تحرير و نقش و صوت ، بدون راء ، و مراد از تحرير پيچيدگى آواز است كه قسمى است از موسيقى ، و نقش هم به فتح اوّل قسمى است از سرود قوّالزن‌ها كه خراسانيان وضع كرده‌اند ، قديم معمول بود ميان اهل طرب ، در غياث اللغة چنين مسطور است ، بنابر نقل بعض موثّقين . ( نخجوانى ) [ 6 ] حرمت عدول به تفصيل مرقوم احوط است . ( تويسركانى ) ( 1 ) رجوع شود به صفحه 49 .